ล่องเรือดินเนอร์ Paddle Boat ที่ทะเลสาบทาโฮ — มื้อค่ำบนผืนน้ำอัลไพน์

เรือ M.S. Dixie II ซึ่งเป็นเรือพายขนาด 570 ที่นั่งที่เปิดตัวในปี 1994 ยังคงเป็นเรือสำราญมื้อค่ำลำเดียวในทะเลสาบ Tahoe ที่จำลองลักษณะของเรือแม่น้ำ Mississippi ที่ไม่เคยแล่นในน่านน้ำอัลไพน์แห่งนี้ ปล่องควันคู่และล้อพายภายนอกเป็นเพียงการตกแต่งเท่านั้น เครื่องยนต์ดีเซลคู่ใต้แนวน้ำขับเคลื่อนเรือข้ามทะเลสาบที่ลึกที่สุดถึง 501 เมตร ซึ่งแสงอาทิตย์ส่องถึงเพียง 21 เมตรแรกเท่านั้น การเลือกออกแบบนี้เป็นความตั้งใจ: Zephyr Cove Resort ต้องการรูปทรงที่ชวนให้นึกถึงความหลังของ Mark Twain แม้ว่าต้นกำเนิดจากธารน้ำแข็งและความสูง 1,897 เมตรของ Tahoe จะทำให้ที่นี่เป็นทะเลภายในที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวต่างออกไป

ตัวทะเลสาบถูกสร้างขึ้นโดยการเลื่อนตัวของเปลือกโลกและการกั้นตัวของภูเขาไฟเมื่อสองล้านปีก่อน จากนั้นถูกแกะสลักโดยธารน้ำแข็งในช่วงยุค Pleistocene ความใสของน้ำที่วัดด้วยแผ่น Secchi มักจะเกิน 21 เมตร เกิดจากการไม่มีสารอาหารไหลเข้า มีลำธารสาขา 63 สายไหลเข้าสู่แอ่ง แต่มีเพียงแม่น้ำ Truckee เท่านั้นที่ระบายออก ทำให้เกิดระบบอุทกวิทยาที่เกือบจะปิด สภาวะโอลิโกโทรฟิก (น้ำที่มีสารอาหารต่ำ) นี้ยังทำให้ทะเลสาบเย็นจัด อุณหภูมิพื้นผิวน้ำในเดือนกันยายนจะอยู่ที่ประมาณ 18°C ในขณะที่ชั้นลึกจะอยู่ที่ 4°C ตลอดทั้งปี เรือล่องดินเนอร์ออกจาก Zephyr Cove ทุกคืนบนฝั่ง Nevada ที่ซึ่งหน้าผาทางทิศตะวันออกของทะเลสาบสูงชันอยู่หลังท่าจอดเรือ เรือมักจะแล่นลงไปทางทิศใต้สู่ Emerald Bay หรือขึ้นไปทางเหนือตามหน้าผาหินแกรนิตของ Cave Rock ขึ้นอยู่กับลมและทัศนวิสัย

บริการอาหารค่ำจะเริ่มขึ้นเมื่อออกเดินทาง ห้องครัวจะจัดเตรียมอาหารจานหลัก ซึ่งมักจะเป็นซี่โครงเนื้อวัว ปลาแซลมอน และตัวเลือกมังสวิรัติ ในขณะที่เรือเคลื่อนออกจากอ่าวตื้นเข้าสู่แหล่งน้ำเปิด เวลาพระอาทิตย์ตกจะแตกต่างกันไป ในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง พระอาทิตย์จะลับขอบฟ้าหลังยอดเขา Desolation Wilderness ประมาณ 19:15 น. ทำให้เกิดแสงสีส้มทองทั่วแนว Sierra ช่วงเวลาล่องเรือสองชั่วโมงช่วยให้ผู้โดยสารรับประทานอาหารเสร็จสิ้นในขณะที่พลบค่ำและดวงดาวแรกเริ่มปรากฏเหนือแนวเทือกเขา Carson ไม่มีเรือพาณิชย์ลำอื่นใน Tahoe ที่ให้บริการอาหารค่ำแบบนั่งโต๊ะที่ยาวนานเท่านี้ เรือล่องเรือชมพระอาทิตย์ตกที่สั้นกว่าจากท่าเรือ North Shore จะมีเพียงอาหารเรียกน้ำย่อยและบริการบาร์ ไม่ใช่การดำเนินการครัวเต็มรูปแบบ

การหมุนของล้อพายนั้นเป็นเพียงการแสดงเท่านั้น กินน้ำลึกและความกว้างของเรือ ซึ่งอยู่ที่ 2.1 เมตรและ 17 เมตรตามลำดับ ช่วยให้สามารถเดินเรือในน้ำที่ตื้นเกินกว่าที่เรือกลไฟในอดีตจะเข้าถึงได้ ซึ่งเรือเหล่านั้นกินน้ำลึกเกือบสามเมตรและเลิกใช้งานไปในช่วงทศวรรษ 1930 กฎระเบียบของหน่วยยามฝั่งสมัยใหม่จำกัดปริมาณผู้โดยสารตามการคำนวณความเสถียร ตัวเรือแบบโป๊ะและจุดศูนย์ถ่วงต่ำของ Dixie II ช่วยให้สามารถมีห้องรับประทานอาหารชั้นบนได้โดยไม่ต้องลดน้ำหนักถ่วง ผลลัพธ์ที่ได้คือเรือที่ทำหน้าที่เป็นแท่นที่มั่นคงในยามที่มีคลื่นลมแรงในตอนบ่ายของ Tahoe ในขณะเดียวกันก็รักษาภาพลักษณ์ของยุคอดีตเอาไว้